İkinci oyun baktığımızda harketli ve oyun dışında insanların çok fazla müdahalesini gerektirmeyen, kural açışından sade ve oynanırken, hareketli olduğu için eğlenceli bir oyundu ama eğitsel açıdan biraz daha iyi olabilirdi.

Üçüncü oyun hem çok kalabalık bir grupla hem de çok geniş bir alanda oynandığı için oyunu dışardan gözlemleyen biri olarak çok fazla bir şey anlamadım,  o yüzden yorum yapamıyacağım.

Oyun tasarımını düşündük düşünmesinede bu oyunları yapması baya zor gözüküyo, umarım grup arkadaşlarım daha positif bakabiliyodur bu oyun tasarlama olayına.

Oyun tasarlamayla ilgili söylemek istediğim diğer bir şey ise, çalışmaların sınıf ağırlıklı yapılması, böyle olunca, ortak zaman bulup beraber birşeyler yapma sorunu ortadan kalmış oluyor ve çalışmalarımızın daha hızlı ilerlemesini sağlıyor.

Geçen ders her dersde olduğu gibi bloğa yazılan yazılardan konuştuk ve yine bazıları meşhur oldu. Bu hafta meşhur olcakları yine sabırsızlıkla bekliyorum.

Hemen önceki haftalarda tamamlayamadığımız üçgen ve kare yapma oyunlarına geliyorum.

Oyuna başlamadan hemen iki guruba ayrıldık, yapbacağımız ilk iş gözlerimiz kapalı konuşmadan elimizdeki ipten bir kare yapmaktı. Ben kare yapıldı veya yapılmadı onları konuşmayacağım. Fakat bu oyunda benim dikkatimi çeken, herkesin kurallara uyarak hareket etmemesiydi. Yani bazılarımız gözünü açtı, bazılarımız yanındaki ile konuştu, insanların çoğu öncelikleri düzgün bir kare yapmakmış içgüdüsüyle hareket ettikleri için oyun kurallarına uymadı ve bu yüzden bence oyundan almak istediğimiz doğru çıktıları alamadık, bu da oyunla ilgili bazı noktaları ve oyunun amacının ne olabileceği ve nerelerde uygulanabileceği ya da bir oyun tasarlarken nelere dikkat etmemiz gerektiği konusundaki bazı önemli noktaları farkedemememize neden oldu. Bence oynadığımız oyundaki öncelikli dikkat etmemiz gereken şey oyunu kurallarına uyarak ve düzgün oynamak olursa dersimizin amacından sapmamış vaktimizi de boşa harcamamış oluruz.

Oyunla ilgili dikkatimi çeken diğer bir noktaysa, bazılarının hemen ortaya atılıp insanları yönlendirmek hevsinde olması. Liderlik mevzusu olayı yani.  Fakat gördük ki birden fazla liders olunca işler daha da sarpa sarıyor, birisi bir sistem oturturup onu uygulamaya çalışıyor diğeri onun sisteminden tamamen bağımsız başka bir sisitemle oyunu idare ediyor. İnsanların içinden bazı kişilerin sıyrılıp grubu yönlendirmek istemesi gayet normal ama bu işi isteyern başkaları da olursa onlarla da beraber hareket edilmeye çalışılmalı ya da ne bileyim işte liderlerin ararsından yine bir lider seçilmeli gibi.

Yoğun geçen bir haftanın sonunda yarın yine bir sced 487  dersinde sizinle beraber olmaktan ötürü mutluluk duyacağım.

Derse gelmeden öncede ödevi yapmak lazım. Tabi bunu bir ödev olarak görmek mi lazım o da tartışılır ama ben de öğrenci milletinden bir eleman olduğum için yapacak da pek fazla bir şey yok. Neyse lafı uzun yazayım iyi görünsün deyip dolandırmaya gerek yok. Ben hemen geçen hafta neler yaptığımıza değinmek istiyorum.

Bir  kere ders hocamızın geç kalmasından dolayı saatinde başlayamadı. Bu konuyu dile getirmemin ve birazda sitemkar bir sekilde cümle kurmamın  nedenlerinden en önemlisi şudur ki: Hoca derse geç kalınca dersi geç bitircek stresi. Sağolsun hocamız geç kaldı ve hava muhalefetinden dolayı da dersi erken bitirince bu stresimde ortadan kalmış oldu.

Gelelim oyunlara, sanırım geçen hafta bir oyunun türevlerini oynadık. Oyun dört köşedeki kişilerin arkası bize dönük halde hareketlerinin taklit edilmesiyle başladı ve herkesin büyük bir kare oluşturarak yüzleri birbirlerine dönük bir şekilde el şaplatarak bir adım öne çıkan kişinin hareketlerini tekrar etmesiyle sona erdi. Bu süreç içinde gördük ki kişi arkası insanlara dönükken kendini başka, dönük değilken başka ifade ediyor. Yani insanlar biribirlerine baktıklarında yapacakları hareketleri daha çok düşünüyorlar ve kendine göre yanlış ya da ordaki insanlara göre abest bir hareket yapmaktan daha çok çekiniyorlar. Bu oyun süreçi içinde gördük ki insanlar küçük grupların içinde daha rahat ve daha özgür hareket edebiliyorlar fakat grup büyüdükçe kendilerini ifade etmekte küçük gruba göre daha çok zorlanıyorlar ve rahat hareket edemiyorlar. Kendi küçük grubumdan bahsedecek olursam, aramızda çifte telli bile oynadık ama bütün sınıf bir grup olduğunda hiç birimiz çıkıp bir şey yapmak istemedi.  

Bu haftalık benden bu kadar.

Haftaya yine aynı saatte buluşmak dileğiyle hepinize iyi akşamlar.

Esen kalın efendim.

           Gelelim oyunlara, ilk oyunumuz olan zincir oyununa, hepimiz oyunu zaten biliyoruz bu yüzden ben oyunla ilgili derste de bahsettiğimiz kendi tespilerimi belirteyim. Bu oyunda insanlar ebelendikçe zincir oluşuyo ve zincir uzuyor. Zincir uzadıkça hareket etmesi zorlaşıyor, hareket etmesi zorlaşınca da kopma ihtimali artıyor, tabiki de aynı zamanda zincirin ebeleme gücü de artıyor. Ebe olarak olaya baktığımızda bilinç altında kaçmak var ama ilginç olan şudur ki ebelendikten sonra az önce kaçmaya çalıştığın zincir için calışmaya başlıyorsun. İlk başta garip geliyor ama sonra sende o zincirdeki biri olarak ekibine yardımcı olmaya çalışıyorsun.  Yani ebelendiğinde ilk başta gıcık oluyorsun ama sonra zincire eklenip onu sahiplaniyorsun.Ekip lafı geçmişken belirtmeliyim ki,  zincir bir ekip olarak çalışırsa dezavantajlarını avantaja çevirir, ekip olmazsa kopar.  Sonuçta kaçanlar birer birey zincir ise bir ekip. Bireyde korku var kaçtığından dolayı ama zincir bir yapı ve o yapının içinde kendinizi daha güvende hissediyorsunuz.

           Üçgen oyununa gelince, o kadar kişi konuşmadan ve gözlerini açmadan bir üçgen oluştursun ben de bu okulu bırakırım. Bu oyun bize en basit bir seyi bile yapmada iletişimin ne kadar önemli olduğunu, iletişim kurmadığımız sürece diğer insanlarla beraber bir şey ortaya çıkarmanın çok zor hatta imkansız olduğunu gösteriyor. 

             Hocamızın ders işleyişi ile ilgili dikkatimi çeken bir konu ise, oyunlardan sonra herkes görüşlerini bildiriyo ve hocamız da o görüşleri mümkün olduğunca kısa ve öz bir şekilde özetliyor. Bence bu olay bizim dersi takip edebilmemiz için çok önemli bir sey fakat aynı zamanda da uygulaması bana göre zor bir durum, o özetleri yapabilmek için konuya her an hakim olmak gerekiyor.

Derste ilk değindiğimiz konu görünüş ve öz ayrımı idi.  Kendi adıma bazı zamanlar birşeyin özünü yitirip aslında konuyla pek alakalı olmayan yerlerde uğraşıp durduğum olmuştur.  Bunun en önemli sebeplerinden biri de o konuya önyargıyla yaklaşmam galiba. Bu derste de ön yargının konunun özünü kavramada bize ne kadar büyük bir engel olduğunu sanırım bir nebze de olsun anladım.

İlk oyunumuz olan sırta yazma oyununa geldiğimizde ise,  gördük ki kendi düşünce yapımız ve kendi algılarımızla yorumlayıp ortaya çıkardığımız bir ürünü başka birine herhangi birsekilde aktarmaya çalıştığımızda o kişinin aktardığımız ürünü çok farklı algılayabilir .  O yüzden birisine birşey aktarmanın aslında o kadar da kolay olmadığını ve aktaracağımız seyin doğru aktarılabilmasi için karşımızdaki kişinin algılama özelliklerinin bizden farkılı olduğunu akılda tutup ona göre bir aktarma yöntemi seçmemiz gerektiğini öğrendim.  

Deneyim nedir oyununda da başkalarının düşüncelerinin kısa zamanda anlaşılıp  diğer insanlara doğru şekilde aktarılmasının pek mümkün olmadığını gördük. Ayrıca kendi fikirlerimizi aktarırken daha çok düşünüp daha dikkatli hareket ettiğimizi ama başkalarının fikirlerini aktartırken çok daha rahat olduğumuzu farkettik.

Vampirden ve yerden yüksek oyununda pek bişey anladığım söylenemez. Ama eğlenceliydi. Hocam böyle oyunların devamını bekliyoruzJ

Derste dikkatimi çeken  bir nokta ise, bu derse katılım hakikaten fazla. Yani biz öğrenciler olarak dersteki bir konuyla ilgili fikirlerimizi hocamızla ve diğer arkadaşlarla paylaşmak istiyoruz. Hocamız da mümkün oluğunca daha çok kişiye söz hakkı vermek istiyor ama baktı konu çok uzuyacak son iki kişi diyerek tartışmayı sonlandırmaya çalışıyor ama o son iki kişi son iki kişi olmuyor , beş kişi daha konuşuyor, sonra söylemesem çatlarım diyenler konuşuyor. Tabiki herkesin düşüncesini almak önemli ama tartışılan konu yeterince amacına ulaşmışsa bence o noktada tartışmayı sonladırılır ve diğer konuya geçilebilir, çünkü tartışma uzadıkça sıkılanlar da oluyor ki bunlardan biri de benim.  Tabi bu noktada söz hakkı isteyipte alamayanların dersle ilgili motivasyonu nasıl değisir onu tahmin edemiyorum. Ama zaten bu derse de bunları öğrenmek için gelmedik mi?